Tak~mochalover's profile Sorry but I gotta be st...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
Sorry but I gotta be strong and leave u behind...you still the part of every thing i do...juz like a Tattoo11 May วิธีอยู่กับคนที่เราเกลียด ว.วชิรเมธีถ้าเรารู้สึกไม่ชอบหน้าใครสักคนหนึ่งแต่จำเป็นต้องอยู่ทำงานด้วยกันในที่ทำงานเดียวกันทุกๆ วัน ผมควรจะวางตัวอย่างไรดีครับมันอึดอัดไปหมด ไม่มีความสุขเลยตลอดเวลาที่อยู่ในสำนักงานร่วมกันคนคนนี้ ========================== วิสัชนา โดย ว.วชิรเมธี รู้ไหมว่า เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้คนละกี่ปี ชีวิตนั้นสั้นยิ่งกว่าหยดน้ำค้างเสียอีก จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า ถ้าเราใช้เวลาอันแสนสั้นนี้ไปมัวหลับๆตื่นๆอยู่ในความรัก โลภ โกรธ หลง หมั่นไส้คนนั้น ปลาบปลื้มคนนี้ ริษยาเจ้านายใส่ไคล้ลูกน้อง ปกป้องภาพลักษณ์ (อัตตา) กด (หัว) คนรุ่นใหม่หลงใหลเปลือกของชีวิตโดยลืมไปเลยว่าอะไรคือสิ่งที่ตนควรทำอย่างแท้จริง คิดดูเถิดว่าเราจะขาดทุนขนาดไหน ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ เขียนบทกวีไว้ว่า '' น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน ฆ่าชีวาคือพร่าค่าคืนวัน จะกำนัลโลกนี้มีงานใด '' คนเราไม่ควรพร่าเวลาอันสูงค่าด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจให้ตกเป็นทาสของความชอบความชัง มากนัก เพราะถ้าเราวิ่งตามกิเลส กิเลสก็จะพาเราวิ่งทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ต่อไปไม่รู้จบ กิเลสไม่เคยเหนื่อย แต่ใจคนเราสิจะเหนื่อยหนักหนาสาหัสไม่รู้กี่เท่า ควรคิดเสียใหม่ว่า เราไม่ได้เกิดมาเพื่อที่จะชอบหรือไม่ชอบใคร หรือเพื่อที่จะให้ใครมาชอบหรือมาชัง แต่เราเกิดมาสู่โลกนี้เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ เอาเวลาที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้นหันกลับมามองตัวเองดีกว่า ชีวิตนี้เรามีอะไรบ้างที่เป็นแก่นสาร มีงานอะไรบ้างที่เราควรทำ นอกจากนั้นก็ควรมองกว้างออกไปอีกว่า เราได้ทำอะไรไว้ให้แก่โลกบ้างแล้วหรือยัง คนทุกคนนั้นต่างก็มีดีมีเสียอยู่ในตัวเอง ถ้าเราเลือกมองแต่ด้านเสียของเขา จิตใจของเราก็เร่าร้อน หม่นไหม้ เวลาที่เสียไปเพราะมัวแต่สนใจด้านไม่ดีของคนอื่นก็เป็นเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่า บางทีคนที่เราลอบมอง ลอบรู้สึกไม่ดีกับเขานั้น เขาไม่เคยรู้สึกอะไรไปด้วยกันกับเราเลย เราเผาตัวเราเองอยู่ฝ่ายเดียวด้วยความหงุดหงิด ขัดเคืองและอารมณ์เสีย วันแล้ววันเล่า สภาพจิตใจแบบนี้ไม่เคยทำให้ใครมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาได้เลย ลองเปลี่ยนวิธีคิด วิธีมองโลกเสียใหม่ดีกว่า คิดเสียว่าคนเราไม่มีใครดีพร้อมหรือเลวไม่มีที่ติไปเสียทั้งหมดหรอก เราอยู่ในโลกกันคนละไม่กี่ปี ประเดี๋ยวเดียวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว มาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระทำไม อะไรที่ควรทำก็รีบทำเถิด ปล่อยวางเสียบ้าง ความโกรธความเกลียดนั้นไม่มีคุณค่าอะไรต่อชีวิตอันแสนน้อยนิดนี้เลย มุ่งไปข้างหน้า ไปหาสิ่งที่มีคุณค่าให้ชีวิตดีงามดีกว่า วิธีที่แนะนำทั้งหมดนั้น นักภาวนาเรียกว่า '' การกลับมาอยู่กับตัวเอง '' กล่าวคือ ถ้าเราเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องอยู่กับคนที่ไม่ถูกโฉลก แทนที่จะปล่อยใจให้อยู่กับความรู้สึกแย่ ๆ ไปตลอด ก็ควรหันกลับเข้ามา '' มองด้านใน '' แก้ไขที่ตัวเอง อย่ามุ่งแก้ไขที่คนอื่น เพราะยิ่งพยายามแก้ไขคนอื่น ก็ยิ่งยุ่งเหมือนลิงทอดแห ยิ่งเราให้ความสำคัญกับคนที่เราเกลียดมากเท่าใด สภาพจิตใจก็ยิ่งแย่ลงมากเท่านั้น วิธีที่ดีที่สุดในการอยู่กับคนที่เรารู้สึกไม่ดีหรือเป็นปฏิปักษ์ก็คือ การดึงความรู้สึกจากเขามาอยู่เราทุกขณะหรือถ้าเช่นนั้นก็ย้ายตัวเองออกไปเสียจากสภาพแวดล้อมเช่นนั้นให้เร็วที่สุด อย่าอยู่นานจนทุกข์นั้นกลัดหนองเป็นมะเร็งร้ายในอารมณ์ ปราชญ์จีนบอกว่า '' ถ้ามีขุนเขาขวางท่านอยู่ข้างหน้า อย่าเสียเวลาย้ายขุนเขา แต่จงย้ายตัวเอง '' Credit http://www.thaidphoto.com/forums/showthread.php?p=645099 26 December "ลดบางอย่าง เพื่อ เพิ่มบางสิ่ง"หากลดบางอย่างให้น้อยลง คุณจะได้บางสิ่งมากขึ้น
ลดความโกรธให้น้อยลง คุณจะได้สติกลับมามากขึ้น ลดค่าใช้จ่ายให้น้อยลง คุณจะได้เงินเก็บมากขึ้น ลดความคิดที่จะหาคนที่ถูกน้อยลง คุณจะได้คำตอบสำหรับทำเรื่องที่ถูกต้องมากขึ้น ลดการพูดให้น้อยลง คุณจะได้ทำหลายอย่างได้มากขึ้น คิดถึงคนที่คุณรักให้น้อยลง คุณเข้าใจคนที่คุณรักมากขึ้น รักตัวเองให้น้อยลง คนอื่นรักคุณมากขึ้น พูดให้ร้ายคนอื่นให้น้อยลง มีคนพูดถึงคุณในแง่ดีมากขึ้น แสดงความฉลาดให้น้อยลง คุณได้ความรู้เพิ่มมากขึ้น ออกนอกบ้านให้น้อยลง คุณได้ความอบอุ่นในครอบครัวมากขึ้น นอนให้น้อยลง คุณทำหลายอย่างได้มากขึ้น คิดเรื่องเครียดให้น้อยลง คุณยิ้มได้มากขึ้น ลดความอายให้น้อยลง คุณได้ความกล้ามากขึ้น ดูละครให้น้อยลง คุณอ่านหนังสือได้มากขึ้น คุณวิ่งให้ช้าลง คุณมองเห็นคนข้างหลังมากขึ้น เชื่อให้น้อยลง คุณมองเห็นอะไรได้มากขึ้น ลดทิฐิให้น้อยลง คุณรู้จักอภัยมากขึ้น กระโดดให้น้อยลง คุณเดินได้มั่นคงมากขึ้น กินให้น้อยลง คุณอิ่มได้มากขึ้น ก้มหน้าให้น้อยลง คุณมองเห็นได้ไกลขึ้น พักเหนื่อยให้น้อยลง คุณรู้จักความสบายมากขึ้น เห็นแก่ตัวให้น้อยลง มีคนรอดชีวิตมากขึ้น แบกของหนักให้น้อยลง ชีวิตคุณเบามากขึ้น ทะเลาะกับเด็กให้น้อยลง คุณโตเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ทะเลาะกับผู้ใหญ่ให้น้อยลง คุณได้รับการเอ็นดูมากขึ้น เป่าลมออกให้น้อยลง คุณสูดลมเข้าได้มากขึ้น แอบฟังให้น้อยลง คุณได้ยินอะไรมากขึ้น คุณคิดคำถามให้น้อยลง คุณเห็นคำตอบมากขึ้น ...........แล้วคุณลดอะไรไปบ้างแล้ว............ 21 October Nothing more....juz come 'n say Hi ! (-_-)''หวัดเด!!!...ทุกคน
>>>>>>>>>>ไม่ได้อัพนานมากมาย
>>>>>>>>>>>เพราะว่าขี้เกียจ (-_-)"
>>>>>>>>>>>>เริ่มเบื่อๆกะการแต่งspaceแระ
>>>>>>>>>>>>>พูดเรื่องที่ทำงานใหม่ดีกว่า (^_^)
>>>>>>>>>>>>>>หลังจากที่งอแง เรื่องการปรับตัว
>>>>>>>>>>>>>>>ตอนนี้Happyสุดๆ
>>>>>>>>>>>>>>>>เพราะเข้ากะพี่ๆที่ทำงานได้แล้ว
>>>>>>>>>>>>>>>>>พี่ๆเค้าน่ารักทุกคนเลย
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>แต่บางทีก้อเบื่อๆงาน หัวหน้า กะเจ้านายบ้าง (T_T)
>>>>>>>>>>>>>>>>>แต่ก้อหยวนๆอะนะไม่มีอะไรperfectไปซะทุกอย่าง
>>>>>>>>>>>>>>>>เราก้อจะทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด Fight!! Fight!!
>>>>>>>>>>>>>>>เปลี่ยนเรื่องบ้าง
>>>>>>>>>>>>>>วันนี้ไปไหว้พระเก้าวัดมา
>>>>>>>>>>>>>เป็นสิ่งที่อยากทำมานานแล้ว
>>>>>>>>>>>>และแล้ววันนี้ก้อได้ทำซะที
>>>>>>>>>>>แต่เสือกจำไม่ได้ว่าไปวัดไหนบ้าง (งั่งเจงๆ)
>>>>>>>>>>แต่ก้อช่างมันเหอะ ได้ทำแล้วก้อบายใจ
>>>>>>>>>>อิ่มบุญสุดๆ หลังจากที่เจอมรสุมมามากมาย
>>>>>>>>>ต่อจากนี้ไป ขอให้ได้เจอแต่เรื่องดีๆละกัน สาธุ...
>>>>>>>>แต่ทั้งนี้ และทั้งนั้น เสียดายที่ไม่ได้เอากล้องไปเอย (-_-)'
14 July หายไปนาน...ช้านกลับมาแว้วววววว!!!!!!และแล้วก้อถึงเวลา...และแล้วเธอก้อต้องไป ฉันก้อเข้าใจที่เธอเลือกเดิน...
I'll spread my wings and i'll learn how to fly. I'll do what it takes 'til I touch the sky,
and I'll make a wish, take a chance, make a change, and breakaway....................
ขึ้นด้วยเพลงแนวอกหัก อิตั๊กไม่ได้อกหักรักคุดนะจ๊ะ เพราะมันยังหาแฟนไม่ได้ แง้วววว!!!....เศร้า T_T พอดีเกิดอารมณ์แบบว่า เพิ่งลาออกจากงานไรงี้... แล้วมันเกี่ยวไรกะเพลงนี้วะ.... เออกรูเองก้องง เอ๊ย! ไม่ใช่อย่างนั้น คือแบบว่ามันอาลัยอาวรณ์ที่ทำงานเก่าไง แต่ก้อต้องมีความเด็ดเดี่ยวในการทำงานต้องจริงจังกะชีวิตซะที ก้อเลยเปรียบเทียบความหมายในเพลงว่าเป็นตัวเรากะบริษัทเก่าว่าต้องถึงเวลาที่เราต้องจากกันซะที ก้อที่ทำงานเก่ามันสบายซะจนเหมือนไปโรงเรียนกินนอนยังไงอย่างงั้น งานแทบจะไม่มี เพื่อนร่วมงานก้อน่ารัก ทำให้เราผูกพัน แถมเงินเดือนดี แต่หลังๆเริ่มสั่นคลอนเพราะเจ้านายบริหารไม่ดีซะอย่างงั้น ก้อเลยชิ่งออกมาหางานใหม่ และแล้วก้อได้ทำที่ใหม่สมใจ แต่.........ทำไมเรารู้สึกว่ามันอึดอัดเหลือเกิน สังคมใหญ่ขึ้น เพื่อนร่วมงานมากขึ้น แต่ทำไมเรารู้สึกโดดเดี่ยว หรือว่าเรายังใหม่กันสถานที่(เพื่งทำได้สองสัปดาห์เอง) หน้าที่ความรับผิดชอบมากขึ้น แต่ทำไมเรารู้สึกเบื่อกะมัน เฮ้อ!!!!!!!!!แย่จังไม่อยากรู้สึกแบบนี้เลย อยากแฮปปี้กับการทำงานอะ แต่ตอนนี้ยังรู้สึกสับสนอะ อยากหางานใหม่อีกแล้ว ไม่ดีเลย ใจนึงก้ออยากหาที่เรียนต่อแม่งเลย โอ๊ย....เซ็งจิต(-_-") ได้แต่ภาวนาให้ความรู้สึกนี้หายไปเร็วๆแล้วก้อปรับตัวให้เข้ากะที่ใหม่ได้เร็วๆ จะได้แฮปปี้ปี้...
พร่ามมาซะเยอะเลยนะอินี่ ไม่ได้มาอัพspaceซะนาน พอมาทีก้อมาบ่นๆๆๆ ช่วงนี้ไม่มีเวลาcheckเมล์แล้วก้อไม่มีเวลาหาไรดีๆมาให้อ่านเลยเพราะอยู่ในช่วงที่ต้องเรียนรู้งาน แต่คาดว่าต่อไปเมื่ออะไรๆมันเข้าที่เข้าทาง(งาน)คงได้ทำ สู้ๆ!! Fight!!! Fight!!! 17 May Goodทุกวันนี้เรามีตึกสูงขึ้น มีถนนกว้างขึ้นแต่ความอดกลั้นน้อยลง
|
||||
|
|